پشيماني، اولين گام براي پوزش است.
استخوان بندي شهرها در ديوار است و بزرگداشت
نماز عشق ترتيبي ندارد چرا که با نخستين سر بر خاک گذاردن ، ديگر برخواستني نيست
آدم خودبين ، چاره اي جز فرود آمدن ، ندارد
يکي از بزرگترين خوشبختي ها ، خدمت بيشتر به مردم است
ستايش ، هنگام نو رُستن را .
آه و بردباري ، ريشه هر ديوزاد ، و بد خويي را ، خواهد کَند .
آدم ماديگرا جادهاي احساسش ، کم رفت و آمد است
کليد رازهاي بزرگ ، در ژرفاي کمي نيست
گسستن دو همسر مي تواند خانداني را از هم بپاشد
رويش باغ سکوت ، در هنگامه خروش و همهمه ارزشش را نشان مي دهد .
ناداني و پستي يک نفر در گذشته ، نمي تواند ميدان انتقام از خاندان او باشد
آدمياني مانند گل هاي لاله ، زندگي کوتاه در هستي و نقشي ماندگار در انديشه ما دارند
رازها در هنگامه شادي و بازي آدمي است . نکته فراموش شده جهان انديشه ، تعريف درست اين حالت هاست .
اين ديدگاه اشتباست که بپنداريم مرد توانا ، فرزندي همچون خود خواهد داشت .
ريگهاي ساحل خرد ، نشيمنگاه پندارهاي پاک و شبانه توست
خرد ابتدا به انديشه پناه مي برد
پيوند پاک ، پيوندي ابدي است
آنانکه از رسيدن به ريشه ها هراس دارند ، در روزمرگي دست و پا مي زنند .
سخن بدون پشتوانه ، يعني گزاف گويي
شناور بودن خرد آدم در جهان احساس به او ميدان بروز و رشد هنر را داده است
خودخواهي ، کاشي سادگي روانت را ، خواهد شکست
نگارنده و سخنگويي که ديگران را کوچک و خوار مي نامد ، خود چيزي براي نمايش و بروز ندارد
تمناي واپسين آدمي ، شناور شدن در بسامدهاي گيتي است .
کسي که درد روشنگري و بازگويي تجربه را ندارد خود نيز زماني براي بهره از آن را نخواهد يافت .
براي کسب خرد ، سختي را بر خود هموار کن .
کژي و ناراستي ، شکاف و رخنه گاه انديشه اهريمن خواهد شد
تبار بي ريش سفيد ، همچون خانه بي سقف است
آدمي با کينه ، زندگي را بر دوستان نيز تنگ مي کند
جفتت اگر پريد براي پريدن عجله نکن .
خودخواه ، تجربه سخت تنهايي را ، پيش رو دارد .
مطالب مرتبط
دیدگاهتان را بیان کنید.
شما باید وارد شده باشید تا دیدگاهتان را ارسال کنید